به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، محسن ورزشکار درباره مهمترین چالش صنعت قیر به ایلنا گفت: مهمترین چالش این صنعت تامین مواد اولیه یا وکیوم باتوم است. به نحوی که عرضه وکیوم باتوم پالایشگاهها به بورس کالا نسبت به سال گذشته 24 درصد کاهش داشت. پالایشگاهها ملزم شدند بخشی از وکیوم باتوم را به قیر تهاتری تخصیص دهند. بنابراین میتوان انتظار داشت به همان میزان هم صادرات نسبت به مدت مشابه با کاهش مواجه شود.
وی افزود: دولت مکلف شده 19 هزار میلیارد تومان وکیوم باتوم را از طریق پالایشگاهها به دستگاههای اجرایی شامل بنیاد مسکن، وزارت راه و شهرداریها تخصیص دهد به همین دلیل این موضوع کل صنعت قیر را تحت تاثیر قرار داد. 8 ماه از سال میگذرد و به تازگی آییننامه اجرایی مصوب شده ولی باز هم بازار را تحتتاثیر قرار داده است.
این فعال حوزه صنعت قیر ادامه داد: از مجموع کل ظرفیت تولید سالانه 5.5 تا 6 میلیون تنی، کمتر از 2 میلیون تن به مصرف داخل و 4 میلیون تن هم صادر میشود. صادرات توسط بخش خصوصی انجام میشود و در شرایط تحریم امکان استفاده از مجاری قانونی بانکی برای نقل و انتقال پول وجود ندارد. صرافی ها نقش مهمی را در بخش صادرات قیر ایفا میکنند.
ورزشکار درخصوص کیفیت قیر توضیح داد: قیری که تولید میشود بر مبنای وکیوم باتوم استانداردی است که از پالایشگاهها دریافت میکنند. عمده شرکت های تولیدکننده قیر تحت ضوابط استاندارد کار میکنند اما تولیدکنندگانی هم وجود دراند که به برند قیر ایران لطمه میزنند و به دلیل سودجویی از وکیوم باتوم پالایشگاهی استفاده نمیکنند . اگرچه قیری که با ویژگیهای غیراستاندارد تولید میشود، بازهم مشتریان خاص را در بازارهای خارجی دارد اما این موضوع میتواند به برند قیر استاندارد ایران آسیب بزند.
وی درباره دامپینگ در صنعت قیر تصریح کرد: در این صنعت دامپینگ وجود ندارد اما قیمت قیر صادراتی اختلاف بسیاری با نرخهای بینالمللی دارد در حالی که میتوان با قیمت بالاتر و شرایط بهتر فروخت تا سود و ارز بیشتری عاید شود. متاسفانه در تله ارزانفروشی قرار گرفته که بخشی به رقابت بین تولید کنندگان و صادرکنندگان برمیگردد و بخشی هم از عوارض اجرای نادرست قانون قیر تهاتری است.
ورزشکار اضافه کرد: بعضا بخشی از قیر وکیوم باتوم را در ازای حقالمعل شرکتهای قیرساز تخصیص میدهند و برخی موضوعات باعث میشود قیمت تمام شده برخی شرکتها نسبت به قیمت تمامشده بقیه پایین بیاید. همین موضوع شرکتها را ترغیب میکند محصول را با قیمت پایینتر بفروشند و قیمت قیر صادراتی را پایین بیاورند. اختلاف قیمت 205 تا 210 دلاری قیمت قیر ایران و سنگاپور با محدودیت تحریم و فاصله و حمل و نقل تا 100 دلار توجیه دارد، اما مابقی توجیهپذیر نیست.