به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، هوشنگ گودرزی در واکنش به گرانی سابقه دلار که به 36 هزار تومان رسید با انتشار مطلبی با عنوان ” شرط صادرات آلومینیوم” در دنیای اقتصاد اعلام کرد: شرایط پایین دستی صنعت آلومینیوم به این شکل است که از نظر سفارش وضعیت مطلوبی دارند و بالا رفتن نرخ ارز از یکسو و مشکلات ناشی از تامین نیاز مواد اولیه از طریق واردات از طرف دیگر موجب شده مصرفکنندههای داخلی صنایع پاییندستی ترجیح دهند تا سفارشها را از طریق صنایع پاییندستی داخلی تامین کنند.
اما متاسفانه در این بین مشکلی وجود دارد که صنایع بالا دستی و تولیدکنندههای شمش به علت افزایش نرخ ارز ترجیح میدهند تولیدات را صادر کنند از آنجا که قیمت ارز نیز در حال افزایش است قیمت صادرات سود بیشتری برای تولیدکنندههای صنایع بالا دستی به همراه دارد.
با این وجود طی دو سه ماه اخیر صنایع پاییندستی با مشکل تامین مواد اولیه مواجه شدند و به شدت تحت فشار قرار گرفتند و برای تولیدهای روزانه نیز با چالش جدی روبرو هستند. مصوباتی که در ستاد تنظیم بازار صادر میشود بصورت جامع و کامل اجرا نمیشود و صنایع پاییندستی آلومینیوم هم نمی توانند تولیدات و تعهدات را به مرحله اجرا درآورند. به همین دلیل این صنایع نیاز به نظارت دارند تا مصوبات را عملی کنند.
برای حل این معضلات طی روزهای گذشته ستاد تنظیم بازار و وزارت صنعت به این موضوع پرداختند تا موضوع تامین مواد اولیه حل شود. برای حل این معضل ، تامین مواد اولیه قبل از صادرات مورد درخواست بود و امید میرود این موضوع تحت نظارت سازمانهای مربوطه سازماندهی شود. طبق آخرین گزارشها مقرر شد 15 آبان بخشنامهای به سازمان بورس ارسال شود که در صورت موافقت و اجرا باید حداقل 6.5 هزار تن شمش آلومینیوم بصورت هفتگی روی تابلوی بورس کالا به فروش برسد و در صورت معامله نشدن، مازاد آن توسط تولیدکنندهها صادر شود.
در صورت عدم موافقت با این طرح، صنایع پاییندستی قادر به تامین تعهدات نخواهند بود و کمبود مواد اولیه موجب بروز مشکلات بیشتری در صنایع پایین دستی خواهد شد. یکی از این صنایع، دارو است که کمبود مواد اولیه آسیب جدی به آن وارد کرده است. صنعت دارو نیاز به مواد اولیه بستهبندی داشته که یکی از آنها نیز آلومینیوم است.
یکی از دلایل اصلی مشکل تامین دارو در شرایط فعلی عدم تامین مواد اولیه بستهبندی داروها است. یکی از راههای تامین این نوع مواد اولیه واردات است اما بسیاری از این مواد زمان تولید دارند و آماده برای ارسال نیستند و ارسال آنها به حدود سه ماه زمان نیاز دارد که در این مدت سرمایه صنایع داخلی عملا میخوابد و برای صنایع پاییندستی بخصوص صنعت دارو صرفه اقتصادی ندارد.